مقالات

اول ماه مه روز همبستگی بین المللی طبقه کارگر و روز اعتراض جهانی کارگران به فقر و فلاکت و نابرابری است. ‏در این روز میلیونها کارگر در سراسر جهان دست از کار می کشند، خیابانها را به تسخیر خود در می آورند  و با ‏اعلام خشم و انزجار از مصائب بی شماری که نظام سرمایه داری بر بشریت تحمیل کرده است،  رهائی از ستم و ‏استثمار و بر پائی دنیائی بهتر را فریاد میزنند.‏
  طنین اعتراض به مشقات نظام سرمایه داری و برابری خواهی کارگران در اقصی نقاط جهان در حالی در روز اول ‏ماه مه پهنه گیتی را در برمیگیرد که علاوه بر ممنوعیت برگزاری مراسم این روز در ایران، هم اکنون بسیاری از ‏کارگران برگزار کننده مراسم اول  ماه مه سال 88 یا به زندان محکوم شده اند و یا در معرض صدور احکام سنگین ‏قضائی قرار دارند و دهها تن از فعالین و رهبران کارگری به جرم برپائی تشکلهای کارگری و  دفاع از حقوق انسانی ‏شان در زندانها بسر میبرند. ‏
تحمیل چنین ابعاد وحشتناکی از بی حقوقی اجتماعی بر کارگران ایران در شرایطی است که سیستم سرمایه داری ‏ایران پس از گذشت سه دهه از انقلاب بهمن 57، دستمزد کارگران را به یک چهارم مبلغ زیر خط فقر تقلیل داده  و ‏با عدم پرداخت بموقع این دستمزدها و اخراج و بیکار سازی توده های عظیمی از کارگران و رواج قراردادهای ‏موقت و سفید امضا شرایط به غایت جهنمی را بر میلیونها خانواده کارگری تحمیل کرده است و امروزه برای تضمین ‏بیش از پیش سود آوری سرمایه با به تعطیلی کشاندن کارخانه ها و طرح قطع یارانه ها در صدد  است تا آخرین لقمه ‏ها برای زنده ماندن میلیونها خانواده کارگری را از سفره آنان به جیب صاحبان سرمایه سرازیر کند.‏
اما همانگونه که ما کارگران ایران در انقلاب بهمن 57 و سالهای اخیر نشان دادیم تاب تحمل اینهمه فلاکت و بی ‏حقوقی را نخواهیم آورد و علیرغم زندان و سرکوب، پیشاپیش عموم مردم ایران در مقابل لگد مال شدن بدیهی ترین ‏حقوق انسانی خود ایستادگی خواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد بیش از این حق حیات و هستی ما را به تباهی ‏بکشانند. ما تولید کنندگان اصلی تمامی ثروتها و نعمات موجود در جامعه هستیم و داشتن یک زندگی انسانی مطابق ‏با بالاترین استانداردهای زندگی بشر امروز را حق مسلم خود و عموم توده های مردم ایران میدانیم. ‏
در این راستا ما ضمن اعتراض به وضعیت موجود که از روز جهانی کارگر سال گذشته  به این سو کارگران و عموم ‏توده های مردم ایران را بیش از پیش در معرض سرکوب و تحمیل بی حقوقی قرار داده است بر تحقق مطالبات زیر ‏پای می فشاریم و خواهان تحقق فوری و بی قید شرط همه آنها هستیم: ‏

‏1- برپايي تشكل هاي مستقل از دولت و کارفرما، اعتصاب، اعتراض، راهپیمائی، تجمع و آزادي بيان حق مسلم ما ‏است  و اين خواسته ها بايد بدون قيد و شرط به عنوان حقوق خدشه ناپذير اجتماعي كارگران و عموم مردم ایران به ‏رسميت شناخته شوند
‏2- ما طرح قطع یارانه ها (هدفمند کردن یارانه ها ) و حداقل دستمزد 303 هزار تومانی را تحمیل مرگ تدریجی بر ‏میلیونها خانواده کارگری میدانیم و خواهان توقف فوری طرح قطع یارانه ها و افزايش حداقل دستمزدها به یک ‏میلیون تومان هستیم
‏3- دستمزدهاي معوقه كارگران بايد فوراً و بي هيچ عذر و بهانه اي پرداخت شود و عدم پرداخت آن بايستي به مثابه ‏يك جرم قابل تعقيب قضائي تلقي گردد و خسارت ناشي از آن به كارگران پرداخت شود
‏4- اخراج و بيكار سازي كارگران به هر بهانه اي بايد متوقف گردد و تمامي كساني كه بيكار شده و يا به سن اشتغال ‏رسيده اند و آماده به كار هستند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاري متناسب با يك زندگي انساني برخوردار ‏شوند
‏ 5- ما خواهان محو قراردادهاي موقت و سفيد امضاء، تامين امنيت شغلي كارگران و تمامی مزد بگیران ، رعایت ‏بالاترین استاندارد های بهداشت و ایمنی کار و بر چیده شدن تمامی نهادهای دست ساز دولتی از محیطهای کار ‏هستیم
‏6- ما خواهان لغو مجازات اعدام و آزادی فوری و بی قید و شرط ابراهیم مددی ، منصور اسالو ، علی نجاتی و کلیه ‏فعالین کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی و اعتراضی از زندان و توقف پیگرد های قضایی علیه آنان هستیم .‏
‏7- ما ضمن محكوم كردن  هر گونه تعرض به اعتراضات کارگری و اعتراضات مردمی،  اعتراض به هر گونه بی ‏حقوقی و ابراز عقيده  را حق مسلم و خدشه نا پذير کارگران و عموم مردم مي دانيم
‏8- ما خواهان لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان و تضمین برابری کامل و بی قید و شرط حقوق زنان و ‏مردان در تمامی عرصه های زندگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و خانوادگی هستیم‏
‏9- ما خواهان برخورداري تمامي بازنشستگان از يك زندگي مرفه و بدون دغدغه اقتصادي و رفع هرگونه تبعيض در ‏پرداخت مستمري بازنشستگان و بهره مندی آنان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی هستیم
‏10- کار کودکان باید محو گردد و تمامی کودکان بايد جداي از موقعيت اقتصادي و اجتماعي والدين، نوع جنسيت و ‏وابستگي هاي ملي و ن‍‍ژادي و مذهبي از امكانات آموزشي، رفاهي و بهداشتي يكسان  و رایگانی برخوردار شوند ‏
‏11- ما بدينوسيله پشتيباني خود را از تمامي جنبش هاي اجتماعی آزادی خواهانه اعلام مي داريم و دستگيري، ‏محاكمه و به زندان افكندن فعالين اين جنبش ها را قويا" محكوم مي كنيم
‏12- ما ضمن اعلام حمايت قاطعانه از مطالبات معلمان، پرستاران و ساير اقشار زحمتكش جامعه ، خود را متحد آنها ‏مي دانيم و خواهان تحقق فوري مطالبات آنان هستيم ‏
‏13- ما بخشي از كارگران جهان هستيم و اخراج و تحميل هر گونه تبعیض بر كارگران مهاجر افغاني و ساير مليت ها ‏را به هر بهانه اي محكوم مي كنيم ‏
‏14- ما ضمن قدرداني از تمامي حمايت هاي بين المللي از مبارزات كارگران در ايران و حمايت قاطعانه از اعتراضات ‏و خواسته هاي كارگران در سراسر جهان خود را متحد آنان مي دانيم و بيش از هر زمان ديگري بر همبستگي بين ‏المللي كارگران براي رهايي از مشقات نظام سرمايه داري تاكيد مي كنيم ‏
‏15- اول ماه مه بايد تعطيل رسمي اعلام گردد و در تقويم رسمي كشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و ‏محدوديت برگزاري مراسم اين روز ملغي گردد ‏